173 



Dit is thans overbodig, nu de wet van 1852, aan 

 welke, naar onze vaste overtuiging, dit te dankcii 

 is , is vervangen ; aan do wet , welke met hare ge- 

 breken , onafsclieidbaar aan elke wet op dit onderwerp 

 in hooge mate verbonden , aan zoo vele onverdiende , 

 ongerijmde, overdreven aanvallen werd ten docl ge- 

 steld; aan die wet eindelijk , die, in betrekking tot 

 het karakter van de jagtdelicten zelven, op een goed 

 harmonisch geheel , door de geschiedenis en ervaringvan 

 eeuwen, gewijzigd naar den tijdgeest , gestaafd, rustte. 



Verlangt men toch bescherming van wild en visch, 

 en wie zal beweren , dat onze gewoonte , onze 

 maatschappelijke toestand ze niet vordert, dan zal men 

 moeten afdalen tot de oorzaken, die, in het oog van 

 den oningewijde klein en nietig, ook daarom tot zoo 

 vele klagten hebben aanleiding gegeven. 



Immers, er is sehier geen onderwerp van wetgeving 

 bekend, waar, in de toepassing, het betrekkelijke zoo 

 cene groote rol speelt , dan op het gebied der jagt 

 en visscherij. 



Men neemt daar cene menigtc gevallen waar , die , 

 dezelfde materieele feiten bevattende, nogthans, met 

 het oog op den geest der wet , en daaraan getoetst , 

 in betrekking tot de bescherming van wildbaan en 

 visscherij , niet gelijkstaan in gehalte , en waarvan som- 

 migen, te regt, als beuzelarij, geene aandacht verdienen. 



De beoordeeling van dit gevcelen vordert kennis 

 van jagt en visscherij , kennis vooral van het jagtveld, 

 van den aard van het vischwater. 



