184 



Art. 108 van het Wetboek van Strafvordering geeft 

 het verbod, als getuigen te hooren : »de aanbrengers, 

 wier aangiften door de wet met geld beloond worden" ; 

 voorzeker een heilzaam beginsel. 



"VVaarom dan moet hij, die zelfs door eed en pligt 

 geroepen is tegen de overtredingen eener wet te wa- 

 ken , door belofte of hoop op belooning aangemoedigd 

 worden , overtredingen te constateren , en door eigen- 

 belang gedreven worden die nader te bevestigen? 



Waarom moeten aan de ambtenaren , met het toe- 

 zigt op het jagtveld belast, in bepaalde gevallen pre- 

 mien verzekerd worden voor het doen van calanges , 

 in tegensteliing van hetgeen met hen bij het opsporen 

 van gewone misdrijven plaats heeft? 



Indien de wetgever het noodig geacht heeft, een 

 wettelijk vermoeden voor de ongeloofwaardigheid van 

 de getuigenissen van aanbrengers, in gewone strafzaken 

 fer handhaving en bevordering der openbare zeden te 

 moeten uitspreken, alleen omdat zij voor hunne aan- 

 giften beloond worden, clan laat het zieh niet verde- 

 digen, dat een gelijkmatig stelsel nit de wet van 1852 

 in dit ontwerp is overgenomen, te minder, uit hoof- 

 de daaraan in de eerste plaats , naar mijne ondervinding , 

 tie menige vervolgingen zijn toe te schrijven, die de 

 Regering z^lve als vexatoir heeft geschetst. Het is wel 

 waar, dat het stelsel zeer getemperd in het ontwerp 

 is opgenomen, doeh ik zoek al evenzecr vruehteloos 

 naar de bondige redenen, welke de opname van een 

 gewijzigrt stelsel noodzalxclijk maken; en zoolang voor 



