192 



t)it heeft de Regering en de Tweede Kamer, naar iniju 

 oordeel, niet gewild, en het is toch een gevolg van 

 het aangenomen amendement op lit. b van art. 13. 



Eene laatste aanmerking onder nog menige andere 

 op art. 44: daar wordt bij zamenloop van meerdere 

 door denzelfden persoon gelijktijdig begane overtredin- 

 gen slechts eene straf toegepast, en wel de zwaarste, 

 indien verschillende straffen zijn bedreigd; nu vind ik 

 in art. 207 van bet Wetboek van strafvordering in gc- 

 lijke gevallen de straf tegen het zwaarste misdrijf be- 

 dreigd, en dan is er geen twijfel ten aanzien der op 

 te leggen straf; maar welke straf zal volgens art. 44 

 van bet ontwerp moeten opgelegd worden, wanneer, 

 zoo als in artt. 41 en 42, boete met of zonder gevan- 

 genisstraf is bedreigd? Ik begrijp niet, waarom ook 

 hier weder van een algemeen beginsel van strafregt, 

 dat geen twijfel gedoogt, door eene duistere bepaling 

 is afgeweken. 



Eindelijk mis ik noode in het ontwerp eene transi- 

 toire bepaling met betrekking tot gepleegde overtredin- 

 gen onder de wet van 1852, want, hoewel deze wet 

 niet uitdrukkelijk wordt afgescbaft verklaard, zal zij 

 ecbter met 1 Julij 1857 moeten opbouden te werken. 

 Ik zal stemmen tegen de wet. 



~*&ffim# 



