198 



feit te ontkennen, dat de vroegere handelingen van 

 den opziener Cremers hun in het denkbeeld gebragt 

 had, dat hierin geem wetsovertreding bestond, en zij 

 zich diensvolgens beriepen op de goede trouw, welke 

 ten hunnen aanzien in deze zaak zoo zigtbaar uit- 

 kwam , bewerende de 4e en 5e beklaagde , dat zij niet 

 tot de jagtpartij behoorden , maar claarbij toevallig aan- 

 getroffen waren. 



Overwegende, dat hieruit ontstaan de volgende vragen: 

 of volgens de artikelen 41, 42 en 47 der jagtwet, tot 

 de toepassing derzelve vereischt wordt, dat er blijke 

 van opzet , dan wel of het meer of minder opzet, slechts 

 aanleiding geven kan, tot meer of mindere verminde- 

 ring der gestelde boeten en straffen. 



Overwegende , ten dien aanzien , dat bij gemelde wets- 

 artikelen bepaalde boeten en straffen worden opgelegd , 

 het aan den Regter overlatende , om die opgelegde boe- 

 ten en straffen naar bevind van zaken te verminderen. 



Overwegende, dat die artikelen in eenen gezonden 

 zin uitgelegd , niets anders kunnen bedoelen dan voor- 

 eerst het maximum te bepalen van boeten en gevange- 

 nisstraffen voor verschillende gevallen bedreigd; ten 

 anderen den Regter de bevoegdheid te geven, dat be- 

 dreigde maximum te verminderen, indien hij daartoe 

 aanleiding vind, en inzonderheid ook naar mate er 

 mogt blijken, dat er meer of minder opzet plaats 

 heeft, eene meerdere of mindere boete of straf op te 

 leggen , welke evenwei het bepaalde maximum nimmer 

 zal mogen overschrijden; 



