206 



waarts te vocren en zich te redden. Wij zagen, on- 

 der het narennen, geheele brokken ingeslokt aas, en 

 zijne uitwerpselen naar beneden vallen. De \vijze van 

 zich te ontledigen is zoowel aan den reiger, als aan 

 den roerdomp en den ooijevaar eigen. Dit geschiedt 

 om zich ligter te maken en meerder lucht te kunnen 

 opnemen; het laten vallen evenwel der uitwerpselen 

 is meer een gevolg van den angst, gelijk wij dit bij 

 andere dieren waarnemen. 



De valken bevonden zich afwisselend dan nevens, 

 nu onder en dan wcder boven den reiger, die zich 

 steeds in cirkelvormige lijnen naar boven verhief en 

 zich daarbij naar alle zijden poogde te verdedigen, 

 doch ook daarbij zoo snel voorwaarts kwam , dat onze 

 paarden steeds in den galop moesten worden gehou- 

 den om hem niet uit het oog te verliezen. Vermits 

 ik den last had, iets achter te blijven, konde ik de 

 luchtreis beter dan de anderen zien. 



Eindelijk hidden de valken hunne prooi in de hoogte 

 staande en nu begon een kampstrijd van eene andere 

 soort. Onder pijlsnelle wendingen deden de valken 

 hunnen aanval van alle zijden, en het scheen, dat zij 

 door de lucht werden rondgeslingerd. Klaarblijkelijk 

 was het hun doel den reiger niet van de plaats te la- 

 ten komen. Niet minder bewonderingswaardig was 

 de verdediging van dezen. Nu lag zijn bek op den 

 rug en stond als een dolk opwaarts gerigt om zijnen 

 aanvaller af te weren, dan weder strekte zich zijn 

 lange hals met bliksemsnelheid zijdwaarts of naar be- 



