211 



»Niet te spcedig, heer broeder," zeide de mark- 

 graaf, »wij willen ecrst zien, wien hij v6dr ons het 

 »genoegen der jagt heeft verschaft." Hij las nu de 

 opschriften der ringen. Op den ondersten half in het 

 vel vergroeiden ring stonden de letters: F. St. D. L. ; 

 op den volgenden: K. E. III. en op den bovensten: 

 K. A. D. B. 



»Vitighoven, teeken deze opschriften aan," riep onze 

 vorst, »te huis willen wij het raadsel oplossen, en 

 »wanneer het ons niet gelukt, zal ons de oude pro- 

 »fessor Metsch wel te regt helpen." 



De valkenier Lang bevestigde nu het zilveren plaatje 

 aan het andere been des reigers en gaf hem , op be- 

 vel van onzen heer, de vrijheid. 



»Mijne valkeniers wachten ons aan de Trebgaster- 

 brug," zeide onze vorst tot zijnen zwager, »hebt gij 

 »nog lust om eenen tweeden reiger te vangen?" 



»Wij zulien het er voor heden bij laten en liever 

 »eenige uren op uw slot Himmelkron vertoeven, om 

 »ons met den wijn uit den ouden kloosterk elder te 

 »verfrisschen." 



De dames bestegen de rijtuigen en binnen minder 

 dan een half uur schonken de jagtpagies van den heer- 

 lijken nonnenwein. De valkeniers die de jagt mede 

 gemaakt hadden moesten voor den markgraaf verschij- 

 nen. »Gij zijt brave kerels," zeide hij, »gij verstaat 

 »uwe kunst en zijt moedige ruiters; ik wil geen uwer 

 »zonder geschenk laten; doch gij Braun zijt nat ge- 

 •worden en u komt eene fleseh wijn meer toe." 



