212 



De valkeniers bedankten en zeiden: »met Uwe Door- 

 »luchtigheid willen wij door de hel rijden !" 



Ik hoorde later, dat het aan den disch te Himmel- 

 kron zeer vrolijk was toegegaan; want de markgraaf 

 stelde vele toasten in , welke betrekking hadden op 

 den moed van onzen vorst en de gegevene revange. 

 Ook de heeren die hun vorst in den steek Heten en 

 hun heil in de brug zochten, bragt hij eenen dronk. 

 Hoe deze evenwel werd opgenomen, kan ik niet met 

 zekerheid zeggen; volgens mondelinge mededeeling , 

 luidde hij als volgt: 



Bei vollem Glase die Hand zu reichen, 

 Beim Minnespiel die Knie zu beugen, 



Weiss Mancher hier! 

 Den Mainfluss zu uberfliegen 

 Und nicht auf der Nase zu liegen, 



Das zeigten Vier. 

 Iloch soil diese Zahl jetst leben 

 In dem reinen Saft der Reben! 



Es war en muthige Reiter , 

 Jagten nicht fort — me Schneider! 



