267 



3 ure op en marchecrt, met eon half dozijn vogelkooit- 

 jes in de hand , anderhalf of twee uren ver over het 

 veld tot in een boschje , waar hij zich , achter de 

 boomcn , eene huisje heeft laten opslaan , dat men , 

 in jagerstaal , eene loerhut noemt. Hier hangt hij zijne 

 kooitjes op met vogeltjes er in , die echter , sedert dat 

 ze opgezet zijn , het zingen geheel en al hebben afge- 

 leerd. Nu betrekt hij zijne loerplaats; laadt zijn ge- 

 weer; blikt opwaarts naar de flikkerende sterren , en 

 stelt zich allerlei gelukkige gedachten voor. Begint hij 

 soms wat te huiveren , dan wandelt hij eenige schreden 

 op en neder; kaauwt , tot tijdverdrijf, de groene 

 naalden van den lariksboom , en laat zich , door den 

 morgenwind, den wasem van weiden en heuvelen 

 toewaaijen. Nu volgen de ochtendschemcring , het 

 morgenrood, de zonsopgang en de wind elkander 

 beurtelings op ; terwijl de jager het sprekendste bewijs 

 van rekbaar geduld oplcvert. Hij blikt neder op de 

 zee; verwenscht de wolken , die hem ongunstig weer 

 voorspellen , en als de zon , met brandende hitte , hoo- 

 ger en hooger stijgt , smacht hij naar den koelen Noor- 

 dewind, die de bergen hem kunnen Yerschaffen. Om- 

 streeks tien ure maakt hij zich tot het huiswaarts 

 keeren gereed, en houdt hij zijn' intogt in de stad, 

 met het geluk- en zielsgevoel , dat hij ter jagt is ge- 

 weest. Morgen wordt de liefhebberij weder herhaald , 

 en dat jagtvermaak kost den jager eene onmatige hoe- 

 veelheid gelds : want het kost veel , als men eene goede 

 loerplaats wil hebben. Gebeurt het nu of dan , da( 



