2?4 



wiiste vogel van uit zijne rustplaats en fladderde voor- 

 waarts in den koelen morgenwind. Achter hem ging 

 het geweer los , maar in den wind , en onze jager 

 strompelde en klauterde over het puin van den tuin- 

 mimr en over den wijnherg , door den kruiddamp , 

 den vogel achter na. En zoo vergat hij het hiuswaarts 

 keeren. De vlugteling lokte hem van plaats totplaats, 

 van dal tot dal den geheelen dag door verder , en met 

 den avond bereikte de jager Hyeres , het kleine vrien- 

 delijke Hyeres , in het genren verspreidende , met 

 oranjeboomen beplant dal gelegen. 



Het was de eerste maal in zijn leven , dat onze avon- 

 tnrier te Hyeres kwam. Hij hield onbegrijpelijk veel 

 van oranjeappelen en den geur hunner lelie-witte bloe- 

 sems: daarom deed hij nog laat in den avond, voor 

 het te bed gaan , eene wandeling naap den bekoorlij- 

 ken tuin der Hesperiden, die den Heer Filhe toebe- 

 hoorde. Het geweer onder den arm , drentelde hij 

 voorwaarts en bewoog de schouders zoo welgevallig , 

 als de kloekste jager van geheel Provence. De voile 

 maan deed hare heldere lichtstralen op de toppen der 

 steekpalmen flikkeren , vriendelijker dan de middagzon 

 hare glansrijke stralen op de kruinen der boomen , 

 langs de boulevards te Parijs kan uitstorten. Onze 

 jagtlustige musikus bezat , zoo als alle jongelingen van 

 het zuiden , schoon hij het zelf niet bespeurde , een' 

 rijken schat van poetisch gevoel in zijn gemoed. Hij 

 gaf zich geheel en al aan het zoete genot der natuur- 

 beschouwing over en verzonk in stifle behagelijkc ge- 



