301 



waar ik heen moet?' 1 — s Poggibonzi." — » Heerlijk, 

 heerlijk! schrijf mij den naam op en wijs mij morgen 

 vroeg den weg, buiten de stad, welken ik gaan moet! M 

 — »0 met zeer veel genoegen!" 



Reeds den volgenden morgen vroegtijdig , stond onze 

 vriend tot den togt gereed, met het geweer in den arm, 

 en vraagde naar de rekening. De Cameriere , bragt hem 

 een vriendelijk compliment van den logementhouder , 

 met de boodschap , dat de rekening was voldaan , 

 door het geschenk van het gevogelte , en dat men hem 

 nog bovendien zeer verpligt was voor zijne beleefd- 

 heid. — »Dat is overheeriijk — dacht Chay — zoo zou 

 ik tot aan het einde der wereld kunnen reizen, zoo 

 lang er vogels te schieten waren; waarachtig eene ge- 

 schikte wijze, om de reiskosten te bestrijden !" Met 

 die gedachte bezield, stapte hij den weg op naar 

 Poggibonzi over het Apenijnsche gebergte. 



Tegen den avond van dien dag , kwam hij te 

 Siena aan , weder belast met een vracht geschoten 

 vogels , en alweder blikte hem in de groote straat , 

 die midden door de stad loopt, een zwarten adelaar, 

 op het uithangbord van een logement, toe. Ook hier 

 liet de Cameriere zich de jagt- trofee onzes helden , 

 als een geschenk , welgevallen en dischte hem daar- 

 voor een heerlijk soupe op; hij verschafte hem daarna 

 een uitmuntend bed, in de fraaije bovenkamer, waar 

 het beeld der heilige Catharina van Siena hing. Den 

 volgende morgen , geleide hij hem buiten de poort , tot 

 op den weg naar Torrinieri. 



