303 



fransch gesproken. Chay wendde zich tot hem , dfc 

 er het vriendelijkste uit zag , met de woorden : »Ver- 

 geef mij, mijnhcer, maar heb de goedheid , mij te 

 zeggen, hoe deze stad heet?" — »Welke stad?'' 

 vraagde de man. — »Wel deze, waar ik mij thans , 

 sedert een half uur bevind." — »Wilt gij met mij 

 spotten?" — »Neen, waarlijk niet; ik vraag het in 

 ernst, want ik weet het niet." — »Nu, wcct dan, 

 dat gij sedert een half uur in Rome zijt ,"** — »Groote 

 God! ben ik in Rome? Ik bid u mijnheer, wijs mij 

 een logement , want ik ben dood moe van de reis." — 

 »Ga over de Monte citono, vraag naar het plein San 

 Augustino, en naar de Albergo della Torretto, daar 

 vindt gij een goed kwartier." — «lk dank u duizend- 

 maal mijnheer !" 



Hier eindigt de allerzonderlingste, maar ware ge- 

 schiedenis der jagtpartij des heeren Chay. Hij had 

 bij zijn zomerhuisje , bij Marseille , op een' pestvogel 

 geschoten, dien niet getroffen , en zoodoende was hij 

 in Rome aangeland. Te water waagde hij de terug- 

 reis niet weder, uit vrees voor de Engelschen; te 

 lande scheen hem de marschroute al te Iang. In 

 deze verlegenheid , verzocht hij eene audientie bij den 

 toenmaligen consul , den Heer De Norvins , en gaf 

 hem zijne lotgevallen te kenncn, Deze, die nooit 

 een landsman uit Frankrijk in den steek liet, ver- 

 schafte hem , zondcr verzuim , eene geschikte en 

 voordeelige plaats bij de regering van Rome. Onze 

 musicus en jager bleef daar tot in 1814, en cerst na 



