251 



Ik heb u niet geantwoord. Gij weet dat ik niet 

 van schrijven houd , niet omdat ik het niet goed 

 genoeg kan , maar omdat ik niet vlug genoeg met de 

 pen mijne gedachten weet uit te drukken; wanneer 

 ik in den jagttijd tot schrijven verpligt word, dan 

 verbeeld ik mij gedurig, van bij een mierennest te 

 zitten. In die vijf maanden is het mij niet moge- 

 lijk iets met aandacht te doen , een boek of pen in 

 de hand te nemen. Als mijn jongen schrijven kon, 

 gewis, ik liet het hem voor mij doen. Er moet een 

 schrijf- en rekenmachine , kaligraaf of zoo iets, uit- 

 gevonden zijn. Weet gij soms waar het te krijgen is 

 en wat het kost, want ik heb het volstrekt noodig: 

 na den jagttijd komen de totalen nooit overeen met 

 het geschotene wild. 



Bijaldien het eene zaak van belang ware geweest, 

 waarop ik had te antwoorden, dan had ik het u wel 

 laten weten , maar eene bloote jagtuitnoodiging , is niet 

 verbindende, dit weet een ieder; ook dacht ik u wel 

 hier of daar tegen het lijf te loopen, excuseer, ik 

 meen : te ontmoeten. 



Hebt gij er van gehoord? 



Nog niet, ik weet van niets. 



Kwade zaken hoort men gewoonlijk nog al spoedig 

 en vroeg genoeg. 



Zie hier mijne handen , oordeel zelve of ik heb 

 kunnen schrijven en feliciteer mij , van u te kunnen 

 bezoeken. 



Mijn welbespraakte vriend haalde hierop een paar 



