201 



delijk naar een goed kwartier , en te I)ed. , ' Hij bcvond 

 zich in eene regtlijnige straat. Ter beider zijden waren 

 nog eenige winkels open en verlicht. Vdor het naast- 

 bijgelegen huis brandde een groote lantaarn , en , bij 

 zijn schijnsel , zag bij een' zwarten adelaar boven de 

 deur. »Dit is nu de derde zwarte arend opmijne reis — 

 dacht hij — maar dat zegt niets; wij zullen hem niet 

 voorbij gaan. Gargon! riep hij binnentredend , eene 

 kamer en een goed bed !" — Een lummelige knaap , 

 die zijne witbonten slaapmuts over de ooren had, 

 kwam , op het geroep van den aankomenden gast, te 

 voorschijn; ging, als een stomme nachtwandelaar , vdor 

 hem uit; bragt hem in eene kamer; zette het lichtop 

 de tafel , en verwijderde zich , zonder goeden nacht te 

 zeggen. »Lompert! — prutteldeonzevriend - maar, in- 

 derdaad , zdd ontvangt men reizigers , wanneer ze niet , 

 als groote heeren , komen aangereden. Omdat ik niets 

 meebreng dan mijn geweer , beschouwt hij mij als eene 

 nul in 't cijfer." Maar hij vond spoedig troost voor deze 

 minachting. Hij wierp zijne kleederen nit, en stapte 

 spoedig, met innig welbehagen in het bed, als in een 

 verkwikkend bad. Hij genoot een' slaap , alsof hij al 

 de slapelooze nachten zijns levens wilde inhalen; hij 

 sliep zoo rustig en vast, als een kind; terwijl vrolijke 

 droomen hem omzweefden. De volgenden morgen wa- 

 ren de zon en onze vriend te gelijk op, als hadden 

 zij , gelijk broeders , in het zelfde bed rustende, el- 

 kander gewekt. Ciiay sprong op , kleedde zich , sehel- 

 de ; en , toen de knecht binnen trad , wierp de gast 



