292 



een vijf francs stuk op tafel, met de woorden — »Daar , 

 voor kamer en bed; het overige voor u." Dit gezegd 

 hebbende, nam hij het omwikkelde geweer onder den 

 arm , en was in drie sprongen beneden en op straat. 

 Hij zag om zich been. »Wel satans ! — sprak hij in zich 

 zelven — er zijn prachtige straten in Toulon. Ik wenschte 

 het arsenaal wei te zien , als ik er tijd toe had. Maar 

 de hoofdzaak is , dat ik heden bij tijds naar Marseille 

 kom , derhalve — voorwaarts !" 



Onder het fluiten van een vrolijk jagersliedje , kwam 

 Chat op eene plaats, waar een aantal voerlieden met 

 huurrijtuigen stonden. Hij ging tot hen, en vraagde 

 of er ook gelegenheid naar Marseille was ? Een der 

 koetsiers knikte , zonder te spreken , met het hoofd , 

 en wees met zijne zweep naar eene kales , waarin 

 reeds drie personen zaten, en op den vierden wacht- 

 ten. »Vertrek je dadelijk?" vraagde Chay. De koet- 

 sier knikte nogmaals en klom op den bok. Onze 

 vriend sloop in het rijtuig; groette zijne drie reisge- 

 zellen en zette zich op zijn gemak in zijn hoekje No. 4. 



»Ik moet zeggen, — dacht hij bij zich zelven, — 

 dat het regt gelukkig uitvalt ! Sedert gisteren , is het 

 toeval mij weder gunstig geweest; maar het was ook 

 hoog tijd geworden." — De wagen reed vlug voort; 

 de drie passagiers zaten stil en spraken geen woord. 

 Er heerschte een slug, langwijlig zwijgenin de naauwe 

 ruimte, en dat hield onze praatgrage vriend niet uit. 

 Hij liet geene poging onbeproefd , om een gesprek aan 

 te knoopen. »Het gaat goed vooruit," — zeide hij — 



