295 



rijden naar Marseille !" — »Eh che diavolo Mnrsiglia .'" — 

 »Maar , mijne heeren , — vraagde Chat — als gij niet 

 naar Marseille wilt , hoe komt gij clan hier been ?" — 

 »Van waar ook gij komt, van Livorao." — »Wat? — 

 riep Chat , op eenen luiden toon — wat ? ik kom van 

 Livorno?" — »Eh diavolo! hoe heet dan bij n dc stad, 

 waar gij n heden in den wagen hebt nedergezet ?" — 

 »Hoe zij heet? Toulon. Ik ben toch gisteren avond 

 in de haven in Toulon aangekomen ?" 



Nu begon de Pisaner uit te barsten van lagchen. 

 Chat zag zijne reisgenooten met starende blikken aan. 

 »Houd eens op! — riep hij —heidaar! koetsier, houd 

 eens op !" De koetsier hield stil , ging van den bok en 

 kwam aan bet portier. »Waar rijdt ge mij heen? — 

 riep Chat hem toe — dove andate ? dove caminate ? 

 mounte ana?' voegde hij er ontsteld , in zijn' pro- 

 vencaalschen tongval bij. r>Eh, a Firenze ," bromdc de 

 paardenmenner. »Wat, naar Florence? Wees zoo goed 

 cr mij dadelijk uit te laten; zet mij hier in het dorp 

 af. Dat dorpje moet ik kennen , het is le Bausset ! 

 Daar heb je vijf francs , en ik ga te voet naar Marseille. 



Zoo gezegd , zoo gedaan. Hij wandelde met zijn 

 geweer naar het dorpje. »Goddank, dat ik van dien 

 kerel ben afgekomen !" dacht hij , en snelde de deur 

 eener herberg binnen. »Garcon! dc la Mere," riep hij. 

 Een jong, schoon meisje kwam te voorschijn , zag zijne 

 gebaarden lagchend aan en sprak : »non c'e bicrra." 

 — »Is dan een ieder hier Italiaansch ! — riep hij en werd 

 hoe Ianger hoe onrustiger — hoe heet dit dorp? il 



19* 



