124 



Ongelukkig was het mos nat , en de koude zoo groot 

 dat deze in het geweer bevroor. — De geweren van 

 MoQUET waren juist niet van de beste ; w^anneer hij er 

 15 francs voor gaf , was het veel. Het gevolg was dan 

 ook, dat het geweer sprong, hem twee vingers weg- 

 nemende , terwijl de derde zwaar verwondde. Moquet 

 nam eerst hoogte van de roeststee , en keek toen 

 naar zijne hand. 



Deze was in een naren toestand; maar Moquet 

 beweerde, dat door de sterke kou de pijn vermin- 

 derde; hij stak zijn hand in het water en omwond 

 ze met zijn zakdoek. 



Mijn vader had de drie schoten gehoord, en uit 

 den klank van het derde had hij begrepen, dat er 

 een ongeluk was gebeurd. Hij ging Moquet te gemoet, 

 toen deze op den drempel verscheen. 



Op het gezigt van het gesprongen geweer, en de 

 bebloede zakdoek , begreep hij wat er gebeurd was ; 

 hij bekeek de hand van Moquet , en vond de verwon- 

 ding erg genoeg om den docter Raynal te doen halen. 



De bode vertrok te paard, liet hetzelve aan den 

 docter en zoude te voet weerom keeren. Alle omstan- 

 digheden liepen mede , zoodat Raynal in 20 minuten 

 tijds zich bij den gekwetsten bevond. 



Hij vond het geraden het eerste lid der beide 

 vingers af te zetten , en naaide de wijsvinger 

 zoo wat te zamen. Moquet herinnerde zich nog, 

 dat het ijskoude water hem goed had gedaan; 

 daarom stak hij zijne hand in een' emmer met water , 



