106 



waarop de natuur der aarde haar tooisel ontneemt, 

 als de bloemen verwelken, de bladeren verdorren en 

 afvallen, als de stormwind buldert en dikke, voortge- 

 zweepte wolken de glansrijke herftszon verduisteren 

 en stortregens ontlasten; als de aarde, met een woord, 

 allengs den winterslaap insluimert. 



Op de schrale of heidegronden 2ijn de planten, 

 waaraan het wild zich verzadigt, noch saprijk, noch 

 verscheiden. Zij zijn derhalve, in dit opzigt, eenig- 

 zins gelijk aan de vruchtbare gronden in het late 

 jaargetijde. 



Het valt, naar wij meenen, niet te betwijfelen of 

 deze landouw strookt veel meer met zijne eigenaardige 

 organisatie; het ontwikkelt zich daar in normalen 

 vorm. Het overtreft wijders, elders geteeld wild in 

 vlugheid, kracht en sierlijke ligchaamsgestalte. 



Men vergete echter niet, dat de hooge grond, die 

 een droog klimaat verwekt, ook een' niet geringen 

 invloed uitoefent. Men kan ook , in dit opzigt , 

 allerwege waarnemen , dat een droog jaar veel , maar 

 ook geurig wild voortbrengt. 



Wij behoeven naauwelijks op te merken, dat het 

 haas tot de knaagdieren, de patrijs tot de graaneters 

 behooren; waaruit voortvloeit, dat aan genen droog ^ 

 hard voedsel eigenaardig past, terwijl deze het graan 

 als hoofdvoedsel zoekt, waaronder de boekweit eene 

 eerste plaats bekleedt. 



De brem is , eigenlijk gesproken , een behoed- of 

 gcneesmiddel , hetwelk het haas en konijn behoedt 



