106 



rompeling. Gewoonlijk is het wild d^ar dan ook 

 ril en schuw : de vlugge heide haas verlaat tijdig het 

 leger en rent met eene snelheid over de vlakte, 

 waarin hij den lang^en bond evenaart; de patrijs 

 springt met drift en kracht; neemt eene lage viugt, 

 zweeft over de bruine vlakte , met welker tint die van 

 bare vederen zich vermengt en baar aan het bespiedend 

 oog spoorloos onttrekt. 



Het wild is daar, door de ruige gagelplant evenzeer 

 beschut tegen het gure weder, als beveiligd tegen 

 stortregens , die gedeeltelijk den grond indringen , 

 gedeeltelijk , door eene menigte aderen , even snel als 

 bet water neerplast , zich een weg banen naar de 

 omliggende vennen. 



Wij hebben opgemerkt, dat eene dorre, arme land- 

 streek bet voortreffelijkste wildbraad oplevert. Een 

 feit, allerwege waar te nemen, zal ons op bet spoor 

 van de reden dezer opmerking brengen. 



Niemand zal het ontgaan zijn , dat het wild , tijdens 

 den weelderigsten wasdom der planten , in waarde 

 als wildbraad daalt; maar, naarmate de herfst 

 nadert, meer en meer in waarde stijgt. De patrijs 

 bereikt deze volkomene waarde, wanneer de oogst 

 invalt, en behoudt ze tot het tijdstip, dat zij, op de 

 stoppels, aan de uit de korenaren gerezen korrels 

 zich verzadigt. Naarmate de droogte aanhoudt , wordt 

 dit tijdperk verlengd ; omdat veel vochtig weder het 

 koren bederft. 



De haas bereikt deze hoedanigheid in het jaargetijde , 



