102 



hct watcrwild moet worden gerangschikt, en het kor- 

 hoen, dat hier onbekend is (*), gaarne lossen, miil- 

 len grond bezoekt: hct haas, omdat de vorm van zijne 

 loopers, de hoedanigheden mist, om harde, steenach- 

 tige gronden te betreden; de patrijzen omdat zij, door 

 den grond, als het ware, met de pooten te eggen, 

 hun voedsel zoeken en, hetgene bij deze vogels eene 

 onweerstaanbare behoefte schijnt te zijn, zich guUen 

 of bakeren, dat is, hun ligchaam met iiitgespreide , 

 loshangende vederen keeren en wenden en in den 

 lossen grond woelen; terwijl zij met vleugels en poo- 

 ten de omgewoelde aarde opwerpen en , als het ware , 

 een digten regen van zand over zich vervvekken. 



Bij deze voegen zich nogthans andere oorzaken, die 

 in den aard van den grond zelve en in de planten 

 verborgen schijnen. 



In elke wildsoort toch, ontwaart men eene bijzon- 

 dere voorliefde, die haar, bij uitsluiting van elke an- 

 dere, aan deze of gene plek gronds boeit, in weer- 

 wil dat de belendende gronden , in geen merkbaar op- 

 zigt van deze verschillen. 



Het is waarschijnlijk , dat de soort van grond hier, 

 onaangezien de vegetatie, het wild bijzonder behaagt. 



Uit deze opmerking vloeit voort en de ondervinding 

 leert het ook, dat eene groote verscheidenheid van 

 gronden, in hooge mate, de voortteling van het wild 

 bevordert: uitgestrekte akkers, beurtelings door bos- 



(•) Den lezer zij opgcmerkt, dat dc geachte steller van dit stuk Noordbra- 



baut Levvuout. 



Eso. 



