96 



De Heer H. te Hiiy in Belgie woonachtig , een harts- 

 togtelijk liefhebber der jagt, ging in de maand Decem- 

 ber 1857 iiit met zijne twee staande honden , een 

 paar setters van het uitmuntendste ras. In een 

 bosch komende deed ieder der honden een haas op, 

 welke de eene ter regter, de andere ter linker zijde 

 van den Heer H. dreef. Deze ging hierop staan in 

 de nabijheid van een viersprong, waar de honden 

 met de hazen waarschijnlijk uit moesten komen. 

 Naauwelijks stond hij hier met den vinger aan den 

 trekker van zijn' Lefancheux of de hazen kwamen; 

 hij legde aan , doch zag de beide hazen , eensklaps onbe- 

 weeglijk over zijn vizier; daar hij de oorzaak hiervan 

 niet begreep , Hep hij toe , en verbeeld u zijne verw^on- 

 dering : de hazen waren , blind van angst , ieder van 

 een* verschillenden kant komende , tegen elkander 

 aangeloopen en hadden zich den bol verpletterd. De 

 Heer H. stak ze in zijne weitasch , en vertelde des 

 avonds het geval aan zijne vrienden. »Dat is jagersla- 

 tijn!" zal de een of ander uitroepen, die niet weet dat 

 een haas, wanneer hij sterk gedreven wordt, blind 

 door angst, zich wel eens tegen een' boom op nage- 

 noeg dezelfde wijze dood heeft geloopen, en dat diis 

 bovengemeld voorval wel waar kan zijn. 



W. 



