90 



in bet bosch te drijven. De olifant bromde, krabde 

 den grond en gaf nog meer teekenen van zijne kwade 

 luim. Zoodra hij den hiipaard bemerkte, stormde hij 

 op hem los en scbuddc zich dermate, dat de miter 

 naauwebjks op zijn' zetel kon blijven , veel minder nog? 

 vuren. De luipaard sprong den onbebolpen kolos, 

 met een' katten-sprong , op den snuit en scheurde er 

 bet vleesch af , maar viel weder naar beneden. Zoo- 

 dra de olifant zich vrij gevoelde, liep hij weg en was 

 niet meer tot den aanval te bewegen. Eindeiijk kwa- 

 men twee andere, beter afgerigte olifanten. De offi- 

 cier besteeg een derzelve en drong weder tot bet 

 boschje door; maar de bloohartige olifant, dien hij 

 het eerst had bereden , en die men onvoorzigtigerwijze 

 bij de anderen liet, decide dezen zijnc vrees mede. 

 Nu volgde er eenen algemeenen terugtogt, en wel z66 

 onordelijk, dat de olifant, die den officier droeg, in 

 eenen kuil geraakte, op den grond viel en den offi- 

 cier bijna voor de voeten van den luipaard deed neder 

 storten. Geliikkig had dit dier zelf tot den terugtogt 

 besloten. Eindeiijk verloor de officier zijn geduld; 

 zond de olifanten weg en riikte met zijne manschappen , 

 te voet, op den luipaard aan die, na nogmaals twee 

 geweerschoten ontvangen te hebben , den adem uitblies. 



Men kan zich een begrip vormen, hoe veel tijgers 

 zich heden nog in sommige streken van Bengalen be- 

 vinden, als men verneemt, dat in een tijdsverloop 

 van veertien dagen, meer dan twintig dezer dieren 

 zijn geschoten geworden. 



