89 



schot kwam liet dicr brullcnd te voorschijn. Het 

 tweede schot weigerde ongeliikkigerwijze , en nu was 

 het noodig, spoedig den boom te verlaten, om het 

 dier niet iiit het oog te verliezen. De officier laadde 

 op nieuw en volgde den vijand in het digte bamboes 

 hout, waar hij zich had gelegerd. Hier schoot hij ten 

 tweeden male en liep daarop weg, en wel zoo snel 

 mogehjk. De kiipaard zette hem na, wierp hem op 

 den grond , en vloog over hem been ; zoodat onze ja- 

 ger er met een paar onbeduidende wonden afkwam. 

 Nu steeg hij te paard en reed naar een boschje, 

 waar in de luipaard zich had verscholen. Hij kreeg 

 zijn' vijand spoedig binnen schot; maar zijn geweer, 

 dat bij het valien beschadigd was, weigerde, en nu 

 moest hij zijn paard weder de sporen geven, om zijn 

 leven te redden. De geheele bevolking van het oord 

 bood zich aan, om het boschje te bewaken; terwijl 

 de officier naar huis spoedde om voorbereidselen tot 

 eenen nieuwen aanval te maken , en , onder anderen , 

 een' olifant met een' rug-zetel bestelde. Na ontbeten , 

 en den toestand zijner wapens onderzocht te hebben, 

 begaf hij zich weder naar het boschje, waar hij wel 

 een olifant vond, maar die, zoo als zijn drijver zelf 

 verzekerde, ongeschikt was en tegen geen roofdier 

 stand hield. De raadgevingen der inboorlingen wor- 

 den door de Europeanen gewoonlijk in den wind ge- 

 slagen. Onze officier besteeg, in spijt van alle waar- 

 schuwingen, het kussen, dat den rug van den olifant 

 bedekte, en beval den drijver, het dier met geweld 



