S7 



steken, en gelukte het hem het beest een' kogel in 

 den hals tc jag^en. Van woede en pijn luid bnillend , 

 sprong de tijger naar de hut. Daar hij echter zijn' 

 vijand niet zag, keerde hij om en ijlde op een meis- 

 je toe, terwijl de hoeren, als een verstrooid leger, naar 

 alle zijden vloden. Nu was het noodig een hooger stand- 

 punt te bereiken , want het hooge gras en struikgewas 

 hielden den tijger geheel en al verborgen. Middelerwijl 

 de jager, met dat doel op een' boom klom , kwam de tij- 

 ger, die zijn' vijand had gezien, uit het bosch te voorschijn. 

 Gelukkig had onze officier nog den tijd , om zijn ge- 

 weer aan te leggen en af te schieten. Het schot 

 wierp het schrikwekkend dier ter neder, maar het 

 verhief zich weder en wendde zich, als razend, in 

 een' kring in het rond. Nu ontving de tijger een 

 schot uit den tweeden loop, maar dit was nog niet 

 doodelijk. De woede van het dier klom meer en 

 meer; maar het was eene blinde woede, die zich 

 eerst in het aanvallen van boomstammen uilputle, 

 en zich daarop naar de toeschouwers keerde. Laatst- 

 genoemden echter stonden op verren afstand, en zetten 

 het zoodra de tijger zich tegen hun wendde op een loopen. 

 De officier kon van geluk spreken dat het dier hem ge- 

 heel onbemerkt liet, want hij ware met zijne ongeladene 

 geweren in eenen veegen toestand geweest. Met twee 

 kogels in den hals en een in den kop, scheen het 

 dier toch nog bij voile kracht te zijn , en licp nu in 

 een' koestal, werwaarts de officier hem met de op 

 nieuw geladen geweren volgde. Terwijl laatstge- 



