86 



len, die eene glansrijke jagt te paard (seimri) kan 

 verschaffen, te velde trekt, toont hij zich echter, in 

 geval van nood, ook bereid om, onder minder gun- 

 stige omstandigheden , den strijd tegen roofdieren te 

 voeren. Een jong Bengaalsch officier, die op den marsch 

 door eene woeste streek halt had gemaakt , werd , bij 

 zijn ontbijt, door eene bezending uit het naaste dorp 

 berigt , dat op helderen dag een tijger was verschenen , 

 die verscheidene personen gevaarlijk had verwond. Eeni- 

 gen der beste schutters hadden te vergeefs op het dier 

 geschoten, waaruit men wilde afleiden, dat de kogels 

 behekst waren geweest. De officier wapende zich ter- 

 stond met een paar dubbele geweren, en ijide naar het 

 aangewezen punt. Bij zijne aankomst in het dorp 

 vond hij de geheele bevolking , zoo als ligt te denken 

 is , in groote verslagenheid ; een ieder zag den tijger , 

 of wilde hem gezien hebben, en elk oogenblik ont- 

 stond er een valsch alarm. Geheele troepen menschen , 

 die op boomen of op daken waren geklommen , wezen 

 naar alle zijdcn; terwijl andere hoopen van alle zijden 

 schreijend zamen schoolden en beweerden, dat de 

 tijger hen vervolgde. Eindelijk gelukte het den jongen 

 officier de plaats uit te speuren, waar de tijger zich 

 op het oogenblik be vond. Hij ontdekte hem in het 

 midden eener kleine boomgroep, die tot den tuin 

 eener boerenhut behoorde. Dewijl de hutten der in- 

 boorlingen voor lucht en daglicht , bijna overal toe- 

 gankelijk zijn , kon onze avonturier , met geringe 

 moeite, zijn geweer door het vlechtwerk der wanden 



