85 



naar boven klimmen, maar op dat oogenblik greep 



zijn vijand hem bij de onderkleederen. Het laken 



scheurde wel is waar af; doch de jager wcrd nict te 



min naar beneden gerukt. Hij stelde het zwijn aan- 



vankelijk te leiir, door rondom den boom tc springen. 



Nu nam hij een gimstig oogenblik waar en klom langs 



den stam naar boven; maar terstond pakte het zwijn 



de wortelen des booms , die ongelukkig nog jong was , 



met zijnc slagtanden beet. De mangoboom stortte in 



een' daar nevens gelegen poel, en man en zwijn ver- 



wikkelden zich in de takken. Het goed gekik wilde, 



dat de jager boven kwam te liggen , en hij zijnen borstc- 



ligen vijand bij de keel kon grijpcn. Het dier trachtte 



te yergeefs zich los te maken ; want het ligchaam des 



jagers lag te zwaar op hem neergedrukt, en het bloed 



vlood zoo veelvuldig uit de geschoten wonde, dat de 



doodstrijd van het zwijn steeds zwakker en zwakker 



werd, en het eindelijk den adem uitblies. Er verliep 



meer dan een uur, eer de jager van zijne vreeseUjke 



krachtinspanning bekomen was , en nu gelukte het hem , 



met medehulp zijner intusschen toegesnelde vrienden, 



weder op do been te geraken. Het ligchaam der ver- 



schrikkelijke tegenpartij werd aan eene bamboesstang vast 



gemaakt en door acht koelies naar de boot gedragen. 



De wijze, waarop men in Bengalen tegen de tijgers 



te veld trekt, namelijk met geheele troepen van olifan- 



ten en menschen, wordt door de Anglo-Indianen der 



overige presidentschappen voor roemloos gehouden. 



Hoewel de Bengaalsche Brit gaarne met alle voordee- 



