83 



komen, en reed met de beide andere vrienden huis- 

 waarts, om de gelukwensclien zijner kamaraden te ont- 

 vangeii. In liet lijf van den leeuw vond men negen 

 kog^els : het laatste scliot eerst had het hart doorboord. 

 Weinig minder vreeselijk dan tijger en leeuw, is 

 in Oostindien , het wild zwijn , dat even taai van leven 

 is als de g^enoemde roofdieren. Het volgende verhaal 

 van eenen strijd tusschen een jager en een wild zwijn 

 zai zulks bevestigen, en kan daarenboven ieder tot 

 waarschuwing dienen, dat men een sterk, wild dier 

 niet te na moet komen, v66r dat men volkomen over- 

 tuigd is, dat het heeft opgehouden te leven. Een 

 jagt-gezelschap verliet Kalkutta op een' December- 

 morgen, in eene boot, om eenden en ander vliegend 

 wild te schieten. Men voer langzaam den Hugli af, 

 en, den volgenden morgen, landden twee van het 

 gezelschap aan den lagen moerassigen oever. De eene 

 kwam spoedig naar de boot terug, de andere echter 

 geraakte, terwijl hij de gevleugelde boschbewoners 

 vervolgde , dieper en dieper in het bosch en het kreu- 

 pelhoiit. Hij had zijn' jongen vooruit gezonden , om 

 eene , door hem geschoten houtduif te halen ; de jon- 

 gen kwam echter spoedig weder en meldde zijnen 

 heer met groote ontsteltenis , dat een wild zwijn de 

 duif verslond. Terstond daarop hoorde de jager het 

 geknor van het woeste dier, en naauwelijks had hij 

 zijn geweer (ditmaal met een kogel) weder geladen, 

 toen het zwijn te voorschijn kwam en slechts wei- 

 nige schreden van de plaats, waar de jager met zijn' 



