82 



vreeselijken vijand te voet te vervolg^en. Zijne vrienden 

 raadden hem dit te vergeefs af , doch begelcidden hem 

 edelmoedig. Op de bewuste plaats aangekomen, voii- 

 deii de drie vrienden den leeuvv weder strijdvaardig. 

 Hij viel op den heer W. aan , die den regterloop van 

 zijn diibbel geweer losbrandde, maar geen tijd meer 

 had , om ook links af te drukken. Bij den sprong 

 van den leeiiw , verloor de derde van bet gezelscbap 

 alle tegenwoordigheid van geest. Tot hiertoe had hij 

 zich dapper gehouden , maar bet was voor zijn zenuw- 

 gestel te veel. Hij keerde om; verschool zich in 

 bet digtste gedeelte van bet bosch, en hield zich stil 

 als eene muis. De heer W. verdedigde zich nu met 

 zijn gev^eer tegen den geduchten vijand , tot eindehjk 

 laatstgenoemde zegevierde , en hem op den grond wierp. 

 Het geweer van den kapitein D. weigerde in dit ge- 

 vaarvol oogenblik, en hij redde zich in bet bosch, om 

 hiilp te balen. Ondertusschen deed de leeuw zijner 

 overw^onnen wederpartij geen verder leed ; bij verge- 

 noegde zich met in de nabijheid van den heer W. te 

 blijven staan en hem te bev^aken. Nu begon de 

 schemering aan te breken. Kapitein D., wien het 

 dreigejide gevaar zijns vriends zeer aan het hart ging, 

 bragt zijn gew^eer , zoo goed mogelijk , wedisr in orde 

 en keerde toen, spoedig maar voorzigtig, naar de 

 door hem verlaten plaats terug. Nog altijd stond de 

 Iceuw digt bij den beer W. , die beweegloos op den 

 (ji'ond lag. Kapitein D. mikte , en de leeuw viel ontzield 

 iieder. De heer W. had echter geene wonden be- 



