79 



dier rondom, en besnuffelde hem, als of liij zich 

 Wilde overtuigen , dat hij nog ademde. Daarop ver- 

 wijderde het zich op een' afstand van tien passen , maar 

 keerde meermalen teriig om volkomen zeker van zijne 

 zaak te zijn. Zoo dikwijls de tijger bij hem kwam , 

 moest kapitein J. den adem inhouden. Eindehjk, 

 na verloop van een goed uiir, openbaarden zich de 

 uitwerkselen der kogels meer en meer. De tijg'jr wan- 

 kelde, kreeg stuiptrekkingen en viel eindelijk neder, 

 om niet meer op te staan. Kapitein J. bleef nog on- 

 geveer een imr stil liggen; eindelijk stond hij op, en 

 beproefde, om voort te strompelen; maar zijne won- 

 den beletteden hem schier elke beweging. Tot zijn 

 geluk trof hij eenige boeren uit den omtrek aan, die 

 hem naar een hunner tenten bragten. Hij moest vijf 

 maanden lang, onder groote smarten te bed blijven 

 liggen, en genas eindelijk, nadat men lang aan zijne 

 herstelling had getwijfeld. 



Een ander Engelsch officier van het Bengaalsche le- 

 ger, werd eens door een' tijger aangegrepen en voort- 

 gesleept. Tot zijn geluk , had de officier zijn geweer 

 nog omhangen , welks loop tusschen de tanden des tijgers 

 was vastgeklemd, waardoor hij verb inderd werd , zijne 

 kaken te sliiiten; hierdoor ontmoedigd liet de tijger 

 zijn' buit vallen en liep weg. De officier kwam met 

 cene zware verwonding vrij, en bewaart zijn redmid- 

 del, het geweer, als eene trofee ten aandenken. Aan 

 de binnenzijde van een der loopen, ziet men duidelijk 

 het teeken van den ingedrukten tand. 



