77 



dan de jagt op de »beheerscher$ der wouden". Wij 

 geven onzen lezers de volgende beschrijvingen van ge- 

 vechten met tijgers en leeuwen, die als echt kunnen 

 gewaarborgd worden. 



Toen kapitein J., die te Bombay lag, cens met 

 twee andere vrienden in de omstreken van Baroda 

 jaagde, stiet hij geheel onverwachts op een' tijger. 

 Het dier lag riistig aan den tegenovergestelden oever 

 van een* kleinen maar diepen stroom. De schrik der 

 jagers werd nog aanmerkelijk vermeerderd door het 

 zien van een vreeselijk misvormd lijk, dat naast 

 den tijger lag. Plotseling stond het monster op, 

 en zag de aankomende jagers in het aangezigt, als 

 wilde het zich eenen maaltijd voor den volgenden dag 

 uitkiezen. Zij schoten alien te gelijk, en de ge- 

 wonde tijger viel, als dood, neder. Kapitein J. be- 

 twijfelde geenszins, dat de schoten doodelijk geweest 

 waren. Hij laadde evenwel zijn geweer , maar nu met 

 gekapt lood, omdat er geene kogels meer voorhanden 

 waren, en liep, zoo snel hij kon, naar eene door- 

 waadbare plaats, die nagenoeg veertig el ver van 

 de plek verw^ijderd lag, van waar men had geschoten. 

 Hij doorwaadde den stroom, en wilde juist den tak 

 eens booms grijpen, om gemakkelijker aan den ande- 

 ren oever te kunnen opklimmen, toen de tijger op 

 hem af kwam. Kapitein J. had nu tijds genoeg om 

 zyn geweer nog eenmaal los te branden, waarop hij 

 zich plat op den grond legde, en zich door den 

 tijger Het betasten. Ofschoon deze drie kogels, en 



