73 



komst van onvcrwachte bezoekers, die of niet kwa- 

 men, of, onder voorwendsel van ongesteldheid , met 

 een »niet te huis" werden afgewezen. Zoo leefde men 

 voor het oog, maar niet voor gevoel en genot voort, 

 tot S. , na ten gevolge van dit alles het leven als een 

 last beschouwd te hebben, eindelijk na vele ontberin- 

 gen , die hij zich had kunnen besparen en na lang suk- 

 kelens, door overgebruik van zout verergerd, aan den 

 kanker in de maag schatrijk sticrf , na als een behoef- 

 tige te hebben geleefd, en ten grave werd gedragen 

 onder den bijnaam van »botvanger". 



De lange vijver zou een' schat aan visch hebben be- 

 vat, bijaldien strenge winters daarin geen schade had- 

 den aangerigt; niettegenstaande het plaatsen van stroo- 

 bossen in het ijs om den visch lucht te geven , het ma- 

 ken van bijten, het weren van schaatsrijders zoo lang 

 het ijs boog en dergelijke voorbehoedmiddelen meer. 

 Het water was bovendien brak of ziltig en niet diep 

 genoeg tegen verdamping bij aanhoudende drooge lucht- 

 gesteldheid, en toch bleef elk voorjaar de toevoer van 

 visch aanhouden. • 



Bij den vijver werd het net gehangen, van welke 

 omstandigheid de belanghebbenden misbruik konden 

 maken zoo lang het niet volkomen droog was; toen 

 daaromtrent in het groene huisje vermoeden onstond, 

 werd eene andere droogplaats gekozen, alsmede on- 

 der water palen gesteld, waaraan snijdende voorwerpen 

 waren bevestigd. 



Den gewonen loop der natuur volgende slikten de 



