63 



merkeUjk, dat ccn wilde rammelaar, die opzettelijk, 

 van Jongs af aan , met eene tamme voedster van ge- 

 lijken leeftijd v^as opgekweekt en daarmede steeds in 

 een afzonderlijk hok werd geliouden , nimmer met 

 deze heeft willen paren, en dit ook later niet deed 

 met andere jonge voedsters, die men achtervolgens 

 bij hem zette , maar deze steeds aanviel en beten 

 toebragt. 



Daarentegen heeft de ondervinding geleerd , dat van 

 in de duinen losgelaten tamme konijnen , van verschil- 

 lende kleuren, de roskleurige varieteit overblijft en 

 zich zelfs met de wilde paart; en dat, niettegen- 

 staande deze paring, na verloop van eenige jaren^ 

 nog individus van die kleur in het wild voorkomen; 

 terwijl de tamme van andere kleuren in korten tijd 

 spoorloos verdwijnen. 



De konijnen , die uit het Zuidelijk Europa afkom- 

 stig zijn , schijnen in het Noordelijk gedeeltc niet in 

 het wild te kunnen leven ; althans zijn de pogingen 

 cm hen b.v. in Zweden en Rusland over te plauten 

 vruchteloos gebleven. 



Wie kan in dezen tijd van konijnen spreken, zon- 

 der aan de konijnenfokkerij te denken ? — Het schijnt 

 evenwel, dat deze Industrie — even als de piscicul- 

 tuur — niet aan den ophef die men er van gemaakt 

 heeft beantwoordt. Wat de laatste betreft, zij ligt 

 geheel buiten ons bestek; maar de afnemende toe- 

 stand der eerste kan wel in de misrekeningen te zoeken 

 zyn, die men aanvankelijk omtrent den opbrengst 



