hi 



grond, en de hierdoor veroorzaakte dreuiiing dient 

 ter waarschuwing van de overige bewoners ; men hoort 

 het sein dikwerf in de nabij gelegen holen herhalen. 

 Wanneer het konijn door eenen vijand overvallen wordt , 

 of zeer in het naauw geraakt , laat het een piepend 

 geluid hooren , dat eenige overeenkomst met het kla- 

 gen van het haas heeft, maar veel zachter en tevens 

 scheller klinkt. 



Het konijn is zeer wulpsch van aard ; reeds wanneer 

 ze twee derden van hunnen wasdom bereikt hebben , 

 beginnen de rammelaars de voedsters te dekken ; hier- 

 door ontstaan hevige gevechten tusschen de eersten, 

 die elkander hevig krabbelen en bijten , weike beten 

 soms de ontmanning van eene der partijen ten gevolge 

 hebben. De voedster draagt een en dertig dagen en 

 vervaardigt, tegen het einde barer dragt^ een afzon- 

 derlijk hoi , dat eenigzins met bogten loopt en hoogs- 

 tens drie voeten lang is , om hare jongen te werpen. 

 Aan het einde van dit hoi maakt zij eene kleine 

 ruimte v^aarin zij droog gras, mos enz. te zamen 

 sleept, waarvan zij een nest vormt dat van binnen 

 ruimschoots met wol , die zij zich aan den bulk uit- 

 plukt, wordt bekleed. In dit nest werp ze hare jon- 

 gen, wier getal 4-7 bedraagt, welke zij gedurende 

 vijf weken , alleen des nachts , gaat zogen en telkens 

 de opening met zand verstopt waar op zij zich rugge- 

 lings omwentelt, van waar het wwentel" genaamd 

 wordt. Men wil, en te regt, dat dit verbergen der 

 jongen in een afzonderlijk hoi geschiedt, om hen voor 



