13 



»uwe bilks, beer boiitvcsfer!" rocpt de sterke uit. — 

 »Mijne biiks?'' antwoord deze, »wat zal ik daarmede 

 wuitrigten; gelooft gij , dat ik or dezcn morgen minder 

 »mede te regt kon dan nu? — Kom!" 



Spoedig hadden zij de, door de ontmoeting des 

 houtvesters , geheimvolle plaats bereikt en , o wonder ! 

 de bok stond nog onbewceglijk. Men naderde hem 

 zoo digt mogelijk en toen werd , onder een )>pakaan! 

 »houva8t !" den bond liet wild gewezen. 



Aanvankelijk liep de bond voorzigtig , als wilde 

 bij zijne nadcring Yoor zijnen buit verbergen ; maar 

 toen bij zoo nabij gekomen was , dat ontvlugten onmo- 

 gebjk werd, nam bij eenige kracbtige sprongen, en 

 na een paar beten van den reusacbtigen bond, w^as de 

 bals van den bok gebroken : zijne wonderbaarlijke 

 levenskraebt was uitgedoofd. 



GeHjk iemand , die zicb van eenen aanval der nacbt- 

 merrie bevrijd gevoeldt , even zoo ademde de boutves- 

 ter weder ruim , en ofscboon bet bem nimmer belder 

 werd , waarom bij den bok zoo dikwerf gemist bad , 

 zoo bestaan er tocb redenen, die voor de mogelijkbeid 

 van zoodanig voorval pleiten. Vooreerst , weet elk 

 buksscbutter boe buitengewoon soms de stralen der 

 op- en ondergaande zon op bet oog werken, en 

 juist bier vielen die der opgaande , in scbuinscbe rig- 

 ting , op de visierlinie; ten tweede, kon de eene 

 of andere, den boutvester onbekende oorzaak bestaan 

 hebben ; terwijl bet alien jagers bekend is , dat de 

 beste scbutter een bijna gegeven stuk wild kan missen. 



