41 



achtcr welks stam, met de gewone bedaardheid, een 

 kogel werd afgezonden; doch, tegen alle verwachting^ 

 de bok schrikt slechts en blijft staan. Spoedig was 

 een tweede kogel in den loop gebragt; bet knalt: de 

 bok schrikt, en blijft weder staan. Zoo ging bet ze- 

 venmaal: de bok schrikte telkens en — stond; daarbij 

 zag bij, zoo bet sebeen, gerust rondom zicb; ja, zelfs 

 na ieder schot scheen bij , gedurende bet laden , nieuws- 

 gierig nader te komen. 



Het geloof aan bekserijen en duivelskunsten was nim- 

 mer in bet gemoed van den braven Nimrod opgeko- 

 men, en boezeer zicb ook zijn verstand tegen den in- 

 vloed van zulk bijgeloof verzette, dit was toch te erg; 

 het ging te ver buiten den gewonen loop der din- 

 gen ! Groote zweetdroppelen stonden op bet voorboofd 

 van den boutvester; zijn gezond verstand poogde, met 

 alle inspanning, een voorval te verklaren, waarvan 

 bij tot nu toe geen denkbeeld bad en over bet bewe- 

 ren van welks mogelijkbeid , bij een ander in bet aan- 

 gezigt zoude bebben uitgelagcben. Nu was de achtste 

 kogel , de laatste uit de weitascb , in den loop ; met 

 alle zorgvuldigheid oog, visier en korrel in eene lijn 

 brengend, liet de schutter baar de noodloltige baan 

 doorloopen, en — de bok schrikte en stond, even 

 als vroeger. 



»0, mijn Waldman!" mompelde de wanhopige ja- 

 ger, »had ik u maar mede genomen; dan zoude ik 

 » spoedig weten, of ik bchekst ben, dan of de duivel 

 »zelve mij cene poets speelt." Doch daar de houtvester 



