26 



wortclen hem stevig genoeg voorkomen, door middcl 

 van zijne klimsporen aan dezelve vast. Voorzigtis? 

 kloutert hij nu opv^aarts , en , verraadt de lucht- 

 stroom zijne tegenwoordigheid niet aan liet fijn riii- 

 kende dier, dan krijgt hij het spoedig onder schot. 

 Maar nu is er regis en links niets dan gladde steen : 

 — zijdwaarts gaan is niet mogelijk; de gems is regt 

 boven zijn hoofd ; schiet hij naar boven en treft hij 

 het dier , zoo als het behoort , dan kan het hem op 

 het hoofd ne^rstorten , en beiden wacht alsdan een 

 onvermijdelijke dood. Hoe dikwijls zal een jager , in 

 zulk een geval , naar een steunpunt , of lets anders 

 omgezien hebben , dat hem voor zulk eene doodelijke 

 neerstorting kon behoeden ; en , als hij niets vond , 

 zijn lot hebben verwenscht? Want de voorzigtige 

 moet nu denzelfden weg terug gaan, langs welken 

 hij is gekomen. 



Allen w^aren echter niet voorzigtig genoeg om terug 

 te keeren. Hun jagtijver deed hen, het gevaar ver- 

 getend , den alles beslissenden vingerdruk wagen ; en , 

 in het diepe rotsgraf werden dikwijls , eerst na ver- 

 loop van jaren, de vergane ledematen van beiden, 

 met de half of grootendeels vergane kleederen van 

 den jager gevonden. Door zulke noodlottige neder- 

 stortingen is het vertelsel ontstaan , dat de gems 

 nog in den doodstrijd zijnen vijand in den afgrond 

 mede sleept , ofschoon zij hier geheel onschuldig de 

 ten dood leidende oorzaak is. 



»Toen ik ongevcer 20 jaar oud was ," — zoo ver- 



