2.18 



zinnin(T tenifj ; woedend vloof^ hct op Antooti toe en 

 beet hem in den arm. Het newecr was op den {jrond 

 (Tevallen. Eensklaps bukt de jager zicli en neemt liet 

 op , om met het tweede schot zich zelven te dooden ; 

 maar eene sterke hand arijpt toe en ontneemt het hem* 

 Het was een hoer, die bijgesprongen zijnde, hct 

 •j^eweer nu in de lucht afvuurde. Het halve dorp 

 ijide naar de plaats en verdrong zich om het lijk van 

 MuuA en om den ongekikkige , die zijn {jeweer terug 

 verianjjde en in stomme razernij met de omstanders 

 worstelde. 



Voor Maria was er aan geene redding meer te den- 

 ken. Het is bekend dat een schot hagel d bout por- 

 tant eene veel gevaarlijker wonde maakt dan een 

 kogel. Bovendien had hct schot juist het hart getrof- 

 fen. Door geheel het dorp beweend, werd zij onder 

 de groene boompjes van den godsakker ter rnste ge- 

 legd. De oiide grootmoeder en het doofstomme kind 

 hadden alles verloren. 



De ongehikkige Aistoon kreeg eene hevige koortSy 

 waarin hij aanhoudend fantaseerde en raasde. In den 

 nacht na de begrafenis van Maria, ontsnapte hij aan 

 zijn' ingeslapen waker en klom het venster iiit. De 

 boschwacliter van het Bergerbosch , die laat hiiiswaarts 

 keerde, zag hem in den maneschijn boven op de dui- 

 nen , in het hemd , bezig. Hij naderde hem. Antoon 

 herkende hem echter niet. 



»Wat voert gij hier uit, Antoon ?" riep hij mt% 

 luider stem en greep zijnen arm. 



