?4I 



jagcr deze aangcboren eigenschappen en vcrheii^rt 

 zich in die ruwe natuiirdrift , waarop juist geene 

 bijzonderc kunstmatige dressunr behoeft toegepast te 

 worden. 



Gewoonlijk onderscheidt men drie soorten van drijf- 

 honden, die elk hiinnc bijzondere uitmuntende hoe-' 

 danigheden hebben. 



BE DtJlTSCHE JAGTHOND. 



De Steenbrak is de kleinsf e soort , gewoonlijk geel of 

 grijs harig met witte vlekken. Het haar is ruw en 

 hard. Het behang en de lippen zijn lang , de borst 

 breed en diep en de staart gei%romd. De jager is bij- 

 zonder opleltend op den vorm der pooten ; deze moe- 

 ten, wanneer zij een bewijs van duurzaamheid zuUen 

 aandiiiden , vastgeslotene klaauwen bezitten en mogen 

 toch niet le lang gekoot zijn , als bij paarden welke 

 doortrappen, zoo als men gewoon is te zeggen. 



De voetzolen moeten hard zijn en in de tusschenruim- 

 ten met haar begroeid , wanneer zij niet zoo ligt ziillen 

 stuk loopen. De phijsionomie van den duitschen 

 jagthond is niet zeer sclioon , gewoonlijk eenigzins 

 knorrig; slechts zelden vindt men in zijn' blik die 

 vleijende vricndelijkheid van den patrijshond; dan alleen 

 als de jagt is begonnen en hij zijn schel, sterk en aan- 

 genaam geluid naar hartelust kan laten weergalmen, 

 heldert zijn gelaat wat op en geeft vreiigde en vrolijk- 

 heid te kennen. De jager is zeer gesteld op een goed 



