14 



maar wel met je geld, baasje! ~ Dok maar op, vijf 

 en twintig gulden, geen rooijen diiit minder, of ik 

 klaag je aan , zoo waar als ik leef ! 



Warboel (in zijne portefeuille zoekende). Hon je in 

 s' hemels naam stil , vent ! er is waarachtig al schan- 

 daal genoeg. Daar, heb je een bankje. 



KoGELVRETER, Dat komt er van, als men met zul- 

 ke krukken op de jagt gaat; maar dat die beroerde 

 ezeldrijver zeggen durft, dat ik bet haas mis schoot, 

 dat is, sacrebleu! een onbeschaamde , een infame leu- 

 gen I Ik heb hem drie loopers stuk — en tv^ree han- 

 den vol wol af geschoten. 



Klaas. Hoort me nou zoo 'n bluffer eens! Dan 

 moet die haas het kunstje verstaan van op 6en poot 

 te kuijeren; want ik heb 'em een gezigt ver als een 

 straal over de hei zien loopen. 



KoGELVRETER. Dat Heg je! dat is zeker een ander 

 haas gew^eest. 



Klaas. Een ander! Nou ja, ze zijn bier ook dik, 

 de hazen! Hannes en Piet hebben ze al lang dood- 

 geschoten. 



Hannes. Wat zijn dat voor miserabele praatjes 

 Klaas? — Er zijn hier volop hazen. 



Klaas. Nou, voor mijn part, 'k mag 't lijden ; ik 

 ga zien , dat ik mijne manden naar huis krijg. — 

 Goeden dag, zamen! 



Hankes. Het is, onder die bedrijven, mooi laat 

 geworden; behalve dat, is door dat rumoer ook alles 

 verjaagd. Het is van daag dan ook raeer als misera- 



