to 



maar anders toch best. — Het spijt me maar, dat 

 het zoo ongelukkig treft met onzen heer; die is er 

 miserabel aan toe. — Gisteren was het hier overal 

 vol houtsnippen ; het is nu in het hartje van den 

 trektijd. Op het bosch, dat voor ons ligt, steken 



zeker een paar vossen en dan kijk eens hier ! 



(Hij wijst hen , met eenen beduidenden wenk _, op em 

 spoor van grof wild, dat dwars over de laan staat; 

 PiET houdt met moeite het lagchen in,) En dan hazen , 

 volopi maar door den wind kunnen ze wel grooten- 

 deels, buiten de jagt van mijnheer, op de heide lig- 

 gen. — Zijn de heeren geladen? Ik zoude aanraden 

 er 6en schot met loopers op te doen, om reden van 

 het grof wild. 



Wabboel {tegen Piet). Ze^ eens , mannetje ! hoe 

 wordt het geweer op grof wild geladen ? Ik heb nog 

 van mijn leven geen grof wild gezien ; dat zijn toch 

 geene gevaarlijke beesten , he ? zijn ze wel zoo groot 

 als een paard, zeg? 



PiETEB. Ge doet maar op een schot, in plaats van 

 hagel , twaalf loopers. — Zoo groot als een paard is 

 het grof wild precies niet ; maar wel als een kloeken 

 ezel , en gevaarlijk ook niet. 



Wabboel (die op de meest onhandige wijze het ge- 

 weer laadt)» Zoo , zoo , ik wildc wel eens zoo'n beest 

 schieten. {Hij is eindelijk Jdaar gekomen en wil het 

 geweer in de rust zeiten,- het schot gaat los^ digtlangs 

 het hoofd van den luitenant,) 



KoGELVBETEB. Stommc donder ! (Hij pakt Wabboel , 



