6 



hebben I {Hij strijkt de knevels op,) Als ze dc fameuse 

 campagne van 1831, tiisschen Maas en Waal, hadden 

 me^gemaakt , zoiiden ze wel beter op het appel passen. 

 De roffel (met twee messenhechten op de tafel trom- 

 melende) was pas geslagen, of alles stond gepakt en 

 gezakt onder het geweer , en dan ging het moedig 



op 



HopzAK (Jiem in de rede vallende), de hammen en 

 en worsten los ! ha , ha , ha ! 



KoGELVRETER. Dat 's waar , je waart er , bij mijn 

 ziel I ook bij ; daar dacht ik niet aan. — Maar waar 

 of die beroerde luiwammesen blijven ? 



Sleper (met vollen m^ond). Die zaten gisteren 

 avond ora half twaalf nog in den Rooden Leeuw, 

 druk onder de pons , en spraken nog niet van schei- 

 den , toen ik been ging ; ze waren mooi door den 

 wind. 



KoGELVRETER. Eigenlijk zouden wij er niets aan 

 missen; het zijn krukken. Toen ik laatst, op de G. . . 

 sche heide , dertien hazen , negen patrijzen en elf wa- 

 tersnippen geschoten had, joegen zij den ganschen 

 dag in de buurt en hadden niets geschoten, geen 

 haar of veer. Krukken zijn ze , sacrebleu ! niets dan 

 krukken en miserabele knoeijers. — Toen ze mij des 

 avonds in het naar huis gaan ontmoetten, dachten 

 ze, dat ik ook platzak was, omdat ik alles onder 

 weg had present gedaan. 



Warboel (binnentredende), Goeden morgen! brr, 

 brr, wat Iieb ik een' kinderachtigen smaak in den 



