4 



Hannes. Nil ja , daar is wel iets van aan ; maiw 

 alles is toch niet dood. Ik heb gisteren , in het 

 bosch aan den grooten enk , nog een haas gespeurd , 

 en heden morgen zag ik een konijn en eene hoiitsnip 

 in het dennenbosch bij den vijver; bovendien is het 

 in 't hartje van den houtsnippentrek , die zijn er van 

 daag , en morgen zijn ze er niet ; men kan dus nu 

 elken dag zeggen »dat ze er gisteren volop waren." — 

 En wat belet mij te vertellen , dat er grof wild uit 

 het Soerensche bosch in uwe jagt is o verge wisseld? 

 Gij weet toch hoe aardig ik , met den looper van een 

 hert, het spoor op de lanen kan namaken; dat ik 

 nooit verlegen sta ! Hoe knaphandig heb ik laatst den 

 slagter, toen hij om geld 



VAN ScHRALEi?i STEIN (Jiem ill de rede vaUende), Ja , 

 Hannes! dat is alles wel waar; maar ge weet hoe on- 

 tevreden de baron van W. , de kapitein N. en de overi- 

 gen laatst naar huis gingen? Een jagtveld zonder 

 wild, eene schrale keuken en bessenwijn; ik heb het 

 wel gehoord, hoe ze onder elkander mompelden en 

 wat er achter mijnen rug gespot is. — Zoo kan het 

 niet voor de tweede maal gaan ! 



Hannes. Luister , mijnheer ! ik heb alles overlegd : 



die vragen wij niet ; maar daar heb je , in H , 



de luitenant Kogelvreter, de aannemer Sleper, de 

 kastelein Hopzak en de avekaat Warboel, die heb- 

 ben , sedert de afschaffing der publieke jagt , weinig 

 of geen jagtveld ; die willen voor het geld dat hen 

 de akte kost tech ook wel eens jagen ; de avekaat 



