148 



een kalf hebben geapporteerd. Te regt was hem de 

 naam van Neptunus gegeven. 



Ik kwam op den inval N. op de eendenjagt te be- 

 proeven; daar toch de poedel eene eeiiw geleden uit- 

 sluitend voor de waterjagt werd gehouden, kon het 

 zijn, dat de zwemhond daar ook geschiktheid toe be- 

 zat. Hij werd ter mijner beschikking gesteld, en toen 

 ik hem de lijn wilde aanleggen, werd dit onnoodig 

 geacht, daar hij wel zoii volgen, wanneer het hem 

 bevolen werd; en werkelijk liep hij mede als of wij 

 ons lang gekend hadden. Zijn onhebbelijk spel en 

 brommende toon schenen mijn' bond niet aangenaam 

 te zijn; wij kwamen echter zonder gevecht ter bestem- 

 de plaats aan en N. volgde mijn' bond in het water, 

 zonder echter het waarom te begrijpen, vermijdende 

 in lisch en rict te dringen; voor schieten maakte hij 

 zich niet bevreesd, dit achtte ik al veel gewonnen. 

 Het aanslaan van mijn' bond, maar vooral het appor- 

 teren bleek hem te misvallen en wekte zijnen toorn 

 op: hij viel mijn' bond aan en hield hem lang onder 

 water^ op verdrinken af, dat waarschijnlijk wel het 

 voornemen was. Na deze scene was er niets goeds 

 meer te verwachten , en toen N. een' eendvogel in den 

 bek nam, daarmede naar den kant zwom, en ik hem het 

 jaagpad zag volgen , had ik er niets op tegen van zijne 

 brutaliteit onslagen te zijn. Hij begaf zich stadwaarts, 

 I uur ver, en zette zich op de buisstoep, steeds den 

 eendvogel triomphantelijk om hoog hoiidende, tot dat het 

 aantal toescliouwers aantoonde, dat er iets buitcnge- 



