150 



koord te trekken , die toevallig in de nabijheid van 

 zijn hok hangt, wanneer het tijdstip voorbij is, 

 waarop men gewoon is hem zijn voedsel te rei- 

 ken. Hij moet zich dus rekenschap hebben gegeven van 

 het middel, hetwelk de dienstboden aan de deur doet 

 komen enz. 



Het volgende geval is nog al merkv^^aardig , omdat 

 het doet zien, hoe na een mislukt plan, tot een an- 

 der werd overgegaan, zonder de eerste gedachte te 

 laten varen; bij het terug zoeken van zijne makkers , 

 zien wij hierin eene verbinding van gedachten en het 

 maken van gevolgtrekkingen , welke aanduiden, |dat 

 het denkvermogen bij de dieren grooter is , dan het hen 

 gewoonlijk wordt toegekend, en al ontberen ze de 

 spraak en eene taalkimst , zij zich toch alles weten mede 

 te deelen, wat hun oogenblikkelijk belang mede brengt. 



N. N. vervoerde, in eenen gesloten jagtwagen , waarin 

 ieder zijne vaste plaats heeft, eenige stuifhonden, 

 waarvan aan eenen meer bepaald den naam van brak 

 kan gegeven worden. Na vijf uren afstand te hebben 

 afgelegd , wordt de weg voor den draf der paarden on- 

 geschikt en de honden geven alsnu duidelijk te ken- 

 nen niet alleen, dat zij zich vervelen, maar uit den 

 wagen willen en moeten. Dit had aan den avond 

 plaats , en daar men het bestemde verblijf naderde , be- 

 sloot men aan hun verlangen toe te geven ; men meende 

 dat zij den knecht wel zoiiden volgen , dat echter niet 

 gebeurde daar zelfs de beste vermist werd, die eerst 

 den tweeden avond zich kwam aanmeklen, zijndc ver- 



