1G4 



om zijn' mecstcr ver van de graclit af te hoiulen. Hoc 

 zbu ceil menscli dezcn liond hebben kunnen beduiden, 

 dat het zijn pligt was, om voor zijns meesters veiligheid 

 te waken, en daarbij volgens zijn eijjen overleg te 

 werk te gaan ? En hoe kwam hij , anders dan door 

 overleg:, tot de wetenscbap , dat de wcq voor hem , 

 maar niet voor den blinde breed {jenoeg was?" Niet 

 minder merkwaardijj is het dat, als de bond eene 

 lijkstatie of eene andere verzameling in de nabijheid 

 der straat bemerkt, waarbij zijn meester goede zaken 

 kan maken , hij terstond den gewonen weg verlaat , 

 om zich bij de volksmenigte te begeven. De heer 

 Blaze zag den bond van een' overleden bedelaar, die 

 het bedelberoep voor zijnc eigene rekening voortzette. 

 Hij ging met zijn blikken schaaltje rond , en als hij 

 een stuiver bij een had , Hep hij naar een bakkerswin- 

 kel, en liet zich op het schaaltje een stuivers brood 

 leggen. 



Edwin Landseer noemde den INewfoimdlandschen 

 bond , een urtstekend lid der menschelijke zamenleving. 

 Het element dezer dieren is het water, en bun beroep 

 is diegenen te redden , die daarin niet zoo te buis 

 zijn als zij. Dusdanige bond drijft zijne neiging som- 

 tijds tot bet belagchelijliC. 



In Parijs was een Newfoundlander, die nieiiand 

 vergunde om zich te baden. Hij wandelde langs den 

 oever der Seine, sprong den zwemmers na, en maakle 

 het bun lastig met zijne bulp. Zoolang men hem vrij 

 liet rond loopcn, kon niemand een rivier-bad nemen^ 



