184 



pen te zien was , en een paar hertslederen halve laai- 

 zen voltooiden het overig gedeelte van zijne jagtklee- 

 ding". Een kleine, uit een' stierhoren vervaardigd 

 jagthoorn hing aan een' lederen Hem aan de eene 

 zijde, terwijl over de andere schouder een breed buf- 

 fellederen hertsvanger-koppel hing, met een sierlijk 

 zilveren schild, waarop een wapen gegraveerd en de 

 woorden te lezen waren: »Garde-chasse de Monsieur 

 y>le baron de St, Geneste,'' JNadat hij nu met eene 

 vaardigheid, welke den volmaakten weidman kenmerkt, 

 de wolfpels had afgestroopt, nam hij het verscheurde 

 ree op den rug, blies vervolgens een' krachtigen stoot 

 in zijn' jagthoorn, om de honden terug te roepen, 

 en zette met mij den weg naar de bestemde plaats 

 voort. Naauv^elijks waren wij een uur voortgegaan, 

 toen het onweder , dat tot nu toe slechts gedreigd had , 

 geweldig begon zamen te pakken ; er verzamelden zich 

 dikke regenwolken; de wind loeide met geweld door 

 het bosch en suisde in de toppen der hooge pijnboo- 

 men. De regen stortte neer; weldra was het stikdon- 

 ker, en het pad over de rotsen en klippen werd zcer 

 gevaarlijk. Met verdubbelden spoed schreden wij voor- 

 waarts en kwamen weldra aan eene heerlijke bosch- 

 beek die, hoog opgezwollen, haar wit schuim als in 

 toorn tegen de donkere granietblokken wierp. Mijn 

 leidsman wees mij naar eene plaats en zeide: »Hier 

 »kunnen wij met hulp van onze geweerloopen over- 

 » zetten en zijn spoedig ter plaatse ; ik heb dit reeds 

 »dikwijls bij erger weer gedaan." 



