212 



eerst op vasten jjrond staan ; zwijg als u het leveii lief 

 is — • zie niet naar de slangen , maar volg mij voor- 

 zigiig op den voet." 



En toen ik den voet wederom uitstrekte en, bij het 

 mat flikkerend licht der flambouw, op het punt was 

 om hem in de voetstappen des ouden te zetten, ver- 

 hief zich geen vier duim van mijnen vOet, over den 

 boomstam been, uit den modder, een vreeselijke alli- 

 gator en hapte met zulk eene vaardiglieid naar mij, 

 dat ik slechts even nog tijd had, mijn geweer op het 

 fonkelend haagdisoog des diers af te vuren. Het 

 dier bonsde terug, gaf een klagend gebrul van zich, 

 sloeg een paar malen, als woedend, in het moe- 

 ras om zich en zonk toen weg. De oude had zich 

 omgewend , en een te vreden glimlach speelde om zijne 

 geopende lippen; maar ik kon niet hooren wat bij 

 sprak, want het oproer, dat nu van alle kanten los- 

 brak , was zoo vreeselijk , dat het mij eenige minuten 

 geheel verdoofde. Duizende, tien duizende alligators, 

 bulvorschen , nachtuilen , roofvogelen en dergelijken , 

 die in den moddergrond en op de loofdaken der 

 cipressen buisden, verhieven nu hunne stemmen, ge- 

 brul en geschrci , en werden razend van woede ; krijs- 

 schend kwamen zij uit hunne schuilhoeken te voorschijn 

 en omringden ons of vlogen boven onze hoofden. Wij 

 hadden onze messen gereed, en onze armen over en 

 voor het hoofd en oogen : maar , het was met ons ge* 

 daan geweest, wanneer niet. ... — In het ontzet- 

 tend oproer dezer dierenwereld viel een schot, en 



