'lU 



voortgegaau , toen een zacht Iieldere schijn ons tcgen- 

 Hikkcrde. »Nos vijf minuten, en wij hebben ons 

 tloel bereikt, maar pas op, — aan de kanten van dit 

 verwenschte cipressenmoeras houden zich die diiivel- 

 sche alligators en ook de snapschilpadden altijd liet 

 liefste op ; zij zijn gaarne op bet vaste land , die 

 alligators." In mijne drift om eindelijk op vasten bodem 

 voet te zetten, had ik naar de overige woorden des 

 ouden niet eens meer geluisterd , de boomstammen 

 lagen bier digter bijeen, — en zoo was ik den ouden 

 eenige voetstappen vooruit gekomen. Op eens voelde ik 

 den stam, waarop ik den voet gezet had , wijken. Ik had 

 slechts zooveel tijd om »halt !" te roepen , en was 

 reeds tot aan de armen in den bodemloozen modder 

 gezakt. »Aha, daar hebt ge in uwe fransche ligtzin- 

 nigheid eens uw eigen weg willen volgen," zeide de 

 joude, lagchend vocruitspringende, terwijl hij mij bij 

 den haarbos vast greep. »Laat bet u eene les zijn , 

 monsieur !" Met die woorden trok bij mij weer op den 

 boomstam. »Zie bier," vervolgde hij, en inderdaad 

 zagen mijne oogen meerdere alligators die op ons 

 toegeschoten waren. Ik kon geene woorden vinden en 

 greep naar de whiski flesch. »Neem een dronk hartver- 

 sterking, maar neen, wacht, laat ons eerst in bet 

 palmetto zijn. Zoo, vat aan, herstel u en laat bet 

 hartkloppen opbouden. — Zoo , mijn vriend ! — oh , 

 als gij met den ouden Nathan nog een paar zulke 

 toertjes meemaakte, dan, zeg ik u, zoudt ge een heel 

 ander man worden." 



