217 



flikkerde een vrolijk vuiir, in ecne tweede minunt 

 draaide het liouten spit; en een half imr later zaten 

 wij om eenen gebraden hertenriig, welke, ofschoon 

 wij er geen brood als toespijs bij hadden, ons beter 

 smaakte dan de heerlijkste patrijzen, met triitfels ge- 

 vidd, aan de maarschalkstafel te Versailles. 



