999 



liielden soms zijne aandacht bezig op den langen een- 

 zameii weg, met het gewcer in de hand en niemand 

 om zicli been als zijn getrouwen Veldman. Van daag 

 seheen bij wel bijzonder treurig gestemd te zijn , want 

 traag en mat slenterde bij daarbeen. 



Zijne gelaatstrckken werden ecbter niet weinig opge- 

 ruinider, toen bij bij een Idein buisje stil stond, dat 

 aan zijne regter zijde balf in het bout verscbolen lag. 

 Ilij kiisterde aan het gesloten venster. Een oogenblik 

 seheen bij te weifelen; toen ecbter vermande bij zich 

 en klopte met zijne bruine knokkels twee tot drie- 

 malen tegen het oude hiik. Een geriiisch binnen in 

 de but , even als bet stommelen met eenen stoel , be- 

 antwoordde dit teeken. 



Hij lachte. 



»Dezen avond breng ik ze V riep bij. 



»Houd uw woord !" antwoordde eene welluidende 

 vrouwen stem, die uit de diepte seheen te komen. 



Nog een oogenblik wacbte bij , en langzaam ver- 

 dween de lach van zijne lippen, om plaats te maken 

 voor den vroegeren duisteren blik. 



Zachljes floot bij den bond. Veldman was ecbter 

 digter bij dan hij meende en sprong uit bet digte 

 loover, hetwelk nevens de but eene bron verborg. 



»Verd bond! moet je nu reeds zuipen?" bromde 



bij. Maar plotseling van toon veranderecde , zeide hij stil 

 voor zich zelven : » Als Maria eens wist , dat ik den bond 

 zoo bekijf! Ik verdiende van daageigenlijk geengeluk!" 



Eene ergc overtuiging voor iemand die ler jagt gaat. 



