223 



Nil verhaastte hij zijne schrcden cii bcreikte het 

 florp. De bond scheen het bouwiand als zijne bestem- 

 ming te achten en begon daarop reeds rond te zoeken : 

 Hij riep bem teriig. 



»Hierbeen Veldmatn V zeide bij vriendelijk , »gij ziilt 

 van daag klouteren , mijn jongen ! Zij bezoeken bet 

 stoppelveld nog niet; in de duinen is nog voedsel 

 genoeg/^ En bij wendde zicb links af. 



»WiIt gij opwaarts gaan , Antoon?" vroeg eenman, 

 die plotseling te voorschijn trad en een graauw buis 

 met jagtknoopen droeg, een stok in de band en 

 cen boed met groenen band op bad. 



»Ja, Hannes!" antwoordde de jager, wzij liggen nu 

 nog te veei in bet veld op de geest. (*) 



»Dat is een waar woord ," zeide de bosebwacbter 

 van bet Bergerbosch , want deze was bet. »Wilt gij 

 niet eens eerst aansteken?" vervolgde bet vriendeUjk , 

 bem de pijp aanbiedende. 



»Dank, Hannes!" hernam A?{Toon ; »ik beb mijn 

 tabak beden nog niet verdiend , man ! Gij zijt ecbter 

 al vroeg op de beenen. Zijt gij een strooper op bet 

 spoor , of wat anders ?" 



»Neen , vriendje!'' antwoordde de andere. »Ik ga 

 naar Scboorldam; ik moet in Alkinaar zijn en rijd er 

 met Peters been. Vaarwel!" 



De jager beantwoorddc den groet en, door zijn' 

 bond gevolgd, naderde bij de duinen, baande zich 



(*) „Gee8t" noenit men het zantUge bouwiand, hetwclk tUsschen de duinen 

 ca vruclitbare Inagten ligt 



